آلرژی چشمی

آلرژی چشمی

آلرژی چشمی، به دلیل اینکه چشم بسیار پر عروق است و مستقیماً با مواد آلرژی زای محیطی در تماس است، یکی از شایع ترین بیماری های آلرژیک است. از نظر ایمونولوژیک، فعال ترین بافت چشم خارجی ملتحمه است. آلرژی چشمی ممکن است همراه با آلرژی های بینی باشد و یا اینکه به صورت مجزا رخ دهد.

دکتر نیما پروانه قوق تخصص ألرژی و ایمونولوژی بالینی هستند، با انتخاب بهترین روش ها، درمان را در کوتاهترین زمان ممکن انجام می دهند . شما می توانید برای مشاوره و مراجعه به دکتر پروانه از با شماره های زیر تماس بگیرید : 88878131 – 88192807 – 88192808
اینستاگرام

آلرژی تماسی

آلرژی تماسی معمولا پلک ها را درگیر می کند ولی ممکن است کنژکتیویت یا ملتحمه (غشاء چشم) نیز گرفتار شود. این وضعیت بیشتر در اثر تماس با داروهای موضعی، محلول های لنز تماسی و نگهدارنده ها دیده می شود.

تشخیص آلرژی چشمی

منشا کنژکتیویت غیر آلرژیک می تواند ویروسی، میکروبی یا کلامیدیایی باشد. معمولا یک طرفه است ولی می تواند دو طرفه با علائمی باشد که ابتدا از یک چشم آغاز می شود. علائم به جای خارش شامل سوزش یا تیر کشیدن و غالبا احساس جسم خارجی است. ترشح چشمی می تواند آبکی، موکویید یا چربی باشد. انسداد مجرای اشکی بینی، جسم خارجی، بلفاروکنژکتیویت، چشم خشک، اوتیت و تروما نیز علائم آلرژی چشمی را تقلید می کنند.

آلرژی چشمی

آلرژی چشمی

درمان آلرژی چشمی

درمان اولیه آلرژی های چشمی شامل پرهیز از عوامل آلرژی زا، کمپرس سرد و روغن کاری است. رز یم های درمانی ثانوی شامل استفاده از آنتی هیستامین های موضعی یا خوراکی و در صورت لزوم، ضد احتقان های موضعی، تثبیت کننده های ماست سل و عوامل ضد التهابی هستند. داروهایی که فعالیت دوگانه آنتی هیستامین و بلوک کننده فعالیت ماست سل دارند. با توجه به عملکرد سریع در بهبودی علامتی و تعدیل بیماری، مفید ترین روش برخورد درمانی در کنژکتیویت آلرژیک هستند. بچه ها غالبا از سوزش و تیر کشیدن هنگام استفاده از  محصولات موضعی چشمی شاکی هستند و آنتی هیستامین های خوراکی را برای درمان کنژکتیویت آلرژیک ترجیح می دهند. جلوگیری از آلوده شدن داروهای موضعی چشم امر مهمی است و باید از تماس نوک ایلیکاتور با چشم یا پلک اجتناب شود.

استفاده از داروهایی که در یخچال خنک شده اند به کاهش بعضی از ناراحتی های مربوط به استفاده از آنها کمک می کند، ضد احتقان های موضعی به عنوان منقبض کننده عروقی باعث کاهش قرمزی، احتقان عروقی و ادم پلک می شوند. ولی واکنش های آلرژیک را کاهش نمی دهند. عوارض جانبی مصرف منقبض کننده های عروقی شامل سوزش، تیر کشیدن و پر خونی راجعه یا کنژکتیویت میدکامنتوزا (التهاب مخاط بینی) در مصرف دراز مدت است. مصرف ترکیبی یک آنتی هیستامین و یک عامل منقبض کننده عروقی موثرتر از استفاده از یکی به تنهایی است. استفاده از کورتیکوستروییدهای موضعی بینی برای رینوگنژکتیویت آلرژیک، احتمالا از طریق رفلکس بینی- چشمی، علائم چشمی را کاهش می دهد.

درمان سطح سوم آلرژی چشمی شامل کورتیکوستروییدهای موضعی یا به ندرت، کورتیکوستروییدهای خوراکی است و باید با راهنمایی متخصص چشم باشد. مصرف کورتیکوستروییدهای موضعی ممکن است با افزایش فشار داخل چشمی، عفونت های ویروسی و ایجاد کاتاراکت (آب مروارید) همراه باشد. ایمونولوژي آلرژن در کنژکتیویت آلرژیک فصلی و دائمی، به خصوص اگر همراه با رینیت باشد، بسیار موثر است و می تواند باعث کاهش نیاز به داروهای موضعی یا خوراکی برای کنترل علائم آلرژی شود.

از دیگر خدمات دکتر نیما پروانه

درمان اگزمای آتوپیک

آلرژی کودکان چگونه درمان می شود؟

درمان آسم کودکان

درمان قطعی آسم

پاسخ

3 × دو =

Call Now Button