آرشیو روزانه: جولای 8, 2018

بیماری سرمی

بیماری سرمی

بیماری سرمی  یک نوع واسکولیت  حساسیتی از نوع تیپ 3 می باشد . می توان گفت بیشترین  عامل بروز این بیماری آلرژی های دارویی هستند که در کوکان و یا بزرگسالان دیده می شود ، به طور مثال یک نوع آلرژی دارویی که سبب بروز بیماری سرمی می گردد  آنتی بیوتیک هایی همانند پنی سیلین می باشد .  اگر شما هم   با بیماری سرم و راهکار های درمان آن آشنا نیستید توصیه می شود  مقاله زیر را مطالعه فرمایید .

علائم بیماری  سرم معمولا 7-12 روز بعد از تزریق ماده خارجی آغاز  می شود ولی ممکن است  تا 3 هفته بعد نیز رخ دهد .

بیماری سرمی

بیماری سرمی

در مواردی که تماس  قبلی  یا واکنش آلرژیک  قبلی نسبت  به همان  آنتی ژن وجود داشته است  ممکن است شروع علائم تسریع شود . احتمال دارد  چند روز قبل  از شروع  علائم منتشر  محل تزریق  متورم  و قرمز شود . معمولا  علائم شامل تب   ، احساس ناراحتی  ، و راش است . کهیر و راش  موربیلیفرم  انواع غالب  بثورات پوستی  هستند  و خارش شایع  است .  در یک مطالعه  آینده نگر  بیماری سرم  ناشی از مصرف  گلوبولین  آنتی تیموسیت  اسبی ، یک راش  اولیه در اغلب  بیماران مشاهده شد . این راش  به صورت نوار  باریک جابه جا  شونده ای  از قرمزی  در طول  کناره های  دست انگشتان  دست و پا  و شست پاها  در محل  اتصال پوست  کف دست  با پوست  سطح کناری  و پشتی بود .  در اغلب بیماران ،نوار  قرمز با  پتشی  یا پورپورا  جایگزین شد  که احتمالا  به دلیل کاهش  شمارش پلاکت  یا آسیب  موضعی  به عروق  خونی  کوچک بود  علائم دیگر  شامل ادم ،درد عضلانی ،بزرگی  غدد لنفی، درد و  تورم مفاصل  با درگیری  مفاصل متعدد  و شکایات  های گوارشی ،شامل درد ،تهوع ،اسهال  و ملنا  است . این بیماری  معمولا سیر  خود به خود محدود شونده  دارد و در عرض 1-2 هفته  بهبود می یایبد .

دکتر پروانه قوق تخصص ألرژی و ایمونولوژی بالینی هستند . شما می توانید برای مشاوره و مراجعه از با شماره های زیر تماس بگیرید : 88878131 – 88192807 – 88192808
اینستاگرام

تشخیص  بیماری سرم

کمپلکس های ایمنی  در گردش  معمولا قابل تعیین هستند  و در روز 10-12  به حداکثر می رسند . سطح کمپلمان  سرم  معمولا کاهش یافته و در حدود  روز دهم  به حداقل می رسد .  مطالعات ایمونوفلورسانس مستقیم  ضایعات پوستی  غالبا  رسوب ایمنی IgM،IgA،IgE یا C3 را نشان می دهند .

درمان بیماری سرم

درمان عمدتا حمایتی ،شامل آنتی هیستامین ها و مسکن ها است . وقتی علائم  خیلی شدید باشند ، می توان از  کورتیکوسترویید های سیستمیک استفاده کرد .  ابتدا دوز های بالا  داده می شود  که با بهبودی  بیمار سریعا  کاهش می یابد . فایده حذف  کمپلکس های ایمنی  در گردش  از طریق  پلاسمافرز خارج  از بدن نیاز به مطالعات بیشتر دارد .

راهکار های پیشگیری از بیماری سرم

روش اولیه پیشگیری از بیماری  سرم جستجو  برای درمان  های جایگزین  است در بعضی از موارد ،فرمولاسیون های  غیر اسبی  ممکن است  در دسترس باشند . سایر روش های جایگزینی عبارتند  ازآنتی  بادی های نسبتا هضم شده  ،از منشا  حیوانی و آنتی  بادی های  مهندسی ژنتیک  پتانسیل  این درمان  ها برای بر انگیختن  بیماری شبه سرم  کمتر است وقتی تنها  پادزهر /آنتی  توکسین  اسبی در دسترس است ،تست پوستی باید قبل از استفاده  از آن سرم  انجام شود ،ولی این روش  فقط خطر آنافیلاکسی را نشان  می دهد ، و خطر بیماری  سرم را نشان نمی دهد   انجام این تست معمولا با  پریک با استفاده  از غلظت 1:100  سرم همراه  با کنترل های مثبت  و منفی  آغاز می شود  و با افزایش  تدریجی  دوز  تا رسیدن  به پاسخ مثبت  با دوز حداکثر  0/02ml  از رقت 1:100 که داخل  جلدی تزریق شده  باشد ،ادامه می یابد .

پاسخ منفی به  قوی ترین محلول نشان می دهد  که حساسیت  آنافیلاکتیک  به سرم اسبی  غیر محتمل است . در بیمارانی  که شواهدی  از حساسیت آنافیلاکتیک به سرم اسبی داشته اند ، ارزیابی ضرر نسبت به فایده  باید انجام  شود تا نیاز به  ادامه درمان  تعیین شود . اگر لازم  بود ،معمولا می توان  سرم را با روند  حساسیت زدایی  سریع با استفاده  از پروتکل  تجویز تدریجی  توصیه شده  توسط کارخانه ،استفاده  کرد . حساسیت  زدایی موقتی است ،و ممکن است  بیمار مجددا  حساسیت آنافیلاکتیک  قبلی را کسب  کند . بیماری سرم  توسط حساسیت زدایی یا پیش درمانی با کورتیکوسترویید ها قابل  پیشگیری نیست .

با تشکر مدیریت سایت دکتر پروانه

سایر مطالب مفید

درمان آسم

آلرژی های غذایی

درمان رینیت آلرژیک

درمان آلرژی

منتظر نظرات و پیشنهادات شما عزیزان هستیم .