1. افزایش التهاب سیستمیک و مجاری هوایی
چاقی باعث افزایش سطح مواد التهابی (سیتوکینها و آدیپوکینها) در بدن میشود که میتوانند التهاب مزمن مجاری تنفسی را تشدید کنند.
این التهاب سیستمیک باعث حساستر شدن مجاری هوایی به محرکها و افزایش حملات آسم میشود.
2. کاهش عملکرد ریوی و محدودیت فیزیکی
تجمع چربی در ناحیه قفسه سینه و شکم باعث محدودیت حرکات دیافراگم و کاهش حجم هوای تنفسی میشود.
کاهش ظرفیت ریه و عملکرد ریوی باعث بروز علائم شدیدتر و کاهش پاسخ به درمان در بیماران چاق مبتلا به آسم میگردد.
3. پاسخ کمتر به درمانهای استاندارد آسم
مطالعات AAAAI نشان دادهاند که کودکان و نوجوانان چاق به درمانهای کورتیکواستروئیدی موضعی و سیستمیک کمتر پاسخ میدهند.
این موضوع باعث میشود کنترل آسم در این بیماران دشوارتر و حملات آسم مکررتر شود.
4. نقش عوامل همراه و سبک زندگی
چاقی اغلب با کمتحرکی، رژیم غذایی نامناسب و مشکلات روانی همراه است که همگی میتوانند به تشدید آسم کمک کنند.
همچنین چاقی ریسک بروز سایر بیماریهای تنفسی مانند آپنه خواب را افزایش میدهد که خود میتواند آسم را بدتر کند.
توصیههای کلینیکی
کنترل وزن و پیشگیری از چاقی از طریق تغذیه سالم و افزایش فعالیت بدنی باید جزئی از برنامه مدیریت آسم باشد.
پیگیری دقیق عملکرد ریوی و تنظیم درمان متناسب با وضعیت بیماران چاق ضروری است.
حمایت روانی و آموزش خانوادهها در مورد اهمیت سبک زندگی سالم نقش مهمی در بهبود وضعیت بیماران دارد.